Yenilmeyi bilmelidir insan... Bir kez de olsa; yenilmelidir hayatında... Yenilginin ne olduğunu anlamak için, yenilginin neler uyandırdığını hissetmek için...
Yenilgiyi ´yenilgi´ olarak kabul etmelidir... Önemsemiyormuş gibi yapmamalı ve somut gerçekliğiyle yüzleşmelidir. Olabilecek en yanlış tutum ´Aslına bakarsanız, o kadar da çok istemiyordum´ tarzı cümlelerdir. Ne olursa olsun; yenildiğini kabullenmeli ve neden yenildiğiyle ilgili sorular sormalıdır kendine... Nerede yanlış yaptığını; hangi tercihinde yanıldığını veya neyi öngöremediğini bulmalıdır... Bir sonraki deneyimi için hazır olmalıdır tam anlamıyla... Ataol Behramoğlu´ nun şiirindeki gibi ´Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var´ diyebilmelidir kendine güvenle...
Hiç kimsenin sürekli galip gelemeyeceğini bilmek; yenilgileri zafermiş gibi gösterme çabasından kurtarır insanı... Bunu bilen insan, yenilgilerinden sonuç çıkararak yol alır yeniden; yenilgilerinin üzerine gereksiz rötuşlar yapmadan... Çıkardığı sonuçları irdeler mazeretler üretmeden ve ders alır yaptıklarından... İşte bu yüzden yenilmeyi bilmelidir insan... Başarılarını; başarısızlıklarından ayırmak için... Zaferin; yenilgiden farkını anlayabilmek için... Kazanmanın; kaybetmeye nasıl delicesine yeğlendiğini görebilmek için...
Neden yeniliriz ya da neden kazanırız? Neyi doğru ya da yanlış yaptığımızda galibiyet bizimle olur? Her mağlubiyet ufak ayrıntıları mı içerir yoksa ıskaladığımız? Lao Tzu ´Yaşadığımız an´ a dikkatimizi daha fazla verebilmek için günleri ve saatleri düşünmekten vazgeçmeliyiz. Ancak bu yolla; küçük şeyler üzerinde yoğunlaşarak, büyük felaketlerden kaçınabiliriz.´ der. Bu savı; yenilgilere uyarladığımızda ortaya şöyle bir durum çıkıyor: Bizi yenilgiye asıl uğratan; hiç zarar gelmez diye düşündüğümüz küçük şeylerdir... Önemsiz gibi duran ufak ayrıntılardır. En büyük yenilgiler de bu ufak ayrıntıları ıskalamamız nedeniyle alınır. Oysa; şeytan ayrıntıda gizlidir. Paulo Coelho, büyük bir hayalin pek çok değişik şeyden oluştuğunu söyler. Tıpkı güneş ışığının milyonlarca ışından oluştuğu gibi... Küçük şeyler üzerinde düşünmekle, büyük adımlar atılır. Yenilgiler zafere; mağlubiyetler galibiyete dönüşür. Günler ve saatler ikincil önemli olur bizim için... Büyük hayalimiz ise önceliğimiz...
Yenilmeyi bilmelidir insan... Yenilginin ne olduğunu anlamak için, yenilginin ne olduğunu öğrenmek için... Ve onun gerçekliğini kabullenmek için... Ufak ayrıntıları ıskalamamak için... Küçük şeylerle büyük atılımlar yapabilmek için... Belki de, bir dahaki sefere kazanmak için... |
